Hoe we tot het wandelen zijn gekomen…….

 

 

Langere tochten gaan maken is ontstaan tijdens onze vakanties in het Zillertal (Tirol).

In Zell am Ziller kende men bij het plaatselijk VVV een stempelkaart.

In berghutten, bergtoppen en sommige bergpassen kun je stempelen en naargelang het aantal
stempels krijg je een medaille (Wandernadel).  Voor de kinderen een leuke opsteker.

 

Al jaren bezoeken we de Nijmeegse 4-daagse en hebben de wens dit eens van de andere kant
mee te maken.In 2003 en 2004 zijn we deelnemer. Een fantastische ervaring maar niet niks; 4 dagen
van 40 km. In 2008 hebben we heel veel gewandeld en vragen ons af of we een Kennedymars aan
kunnen. We lopen in Someren de 80 km in ruim 15 uur. De tijd valt reuze mee maar het was toch wel erg zwaar.

 

Er komen steeds vaker wandelvakanties in Oostenrijk, Duitsland en Nederlands Limburg.
Onderweg zien we aanwijzingen van grote tochten,  LAW’s, Lange Afstands Wandelwegen.
We kopen op een gegeven moment een boekje van de E8, een Europese Route. Het boekje beschrijft
de route van Nijmegen naar Bonn (410 km).  We starten deze route in februari 2008.
We doen hier veel ervaring mee op zoals de organisatie, reizen met OV, lopen met rugzak en overnachtingen.
Vanwege de natuur geniet het de voorkeur in de zomermaanden te lopen. Tijdens de winterperioden lopen
we meestal routes in onze woonomgeving.
In mei 2008 lopen we de, “georganiseerde”, Rothaarsteig ( 156 km ) in Sauerland (D).

2008/2009, meestal in de winterperiode het Peellandpad (159 km) van Den Bosch naar Roermond.

In 2009 lopen we het Pieterpad ( 490 km) en in de winter het Airbornepad (220 km).

In 2010 de Rheinsteig, een aanrader; heel mooi en gemakkelijk te organiseren, met 320 km van Bonn naar Wiesbaden.

Ook beginnen we in 2010 aan het Maarten van Rossum pad. ( 308 km)

In 2011 het Streekpad van Nijmegen ( 117 km) en de Eifelsteig ( 315 km), van Aken naar Trier. (organisatie moeilijk)

Van 2011 tot 2012 het Maas-Niederrhein pad ( 342 km met in het Duitse gedeelte organisatorisch probleempjes met OV)
en het Noordzee kustpad (662 km). Deze laatste maken we in 2013 af. (Friesland en vooral Groningen organisatorisch
wat lastiger} In de herfst van 1012 beginnen we ook aan het Hertogenpad (238 km). Het Peellandpad is opgegaan in
het Hertogenpad. Omdat we het Peellandpad al eens liepen lopen we nu van Roermond naar Breda.
Het Hertogenpad maken we af in het voorjaar van 2013 als de natuur weer tot leven is gekomen.
In september 2013 gaan we een week naar Vijlen en lopen het Krijtlandpad   ( 90 km ). Er rest ons nog een provincie
waar we niet gewandeld hebben; Utrecht.
We kopen het “Utrecht pad “ boekje ( 162 km) en gaan hiermee nog in 2013 beginnen. We willen Utrecht op zijn mooist zien
en zullen de route tot november lopen en vervolgen als de natuur weer tot leven is gekomen in 2014. Als we in 2014 van
Tirol naar huis rijden overnachten we in Aumenau aan de Lahn en zien daar markeringen van de Lahnwanderweg ( 242 km).

In Weilburg krijgen we bij het VVV een beschrijving. We lopen die dag één etappe en gaan deze route plannen. In september
en oktober 2014 lopen we nog 4 etappes vanaf de Lahn bron. In 2015 gaan we een keer 6 dagen naar Hessen en op de heen-
en terugweg naar Oostenrijk lopen we nog etappes. We komen tot Balduinstein. De planning om het pad in de herfst af te
ronden krijgen we niet georganiseerd. We lopen het laatste stuk in juni 2016.

 

In totaal hebben we nu 4069 km afgelegd op Lange Afstandspaden.

 

In 2014 maken we kennis met Geo Caching. Vooral op locaties waar we al veel gewandeld hebben geeft dit een extra dimensie.